برای سارا می نويسم

در دل من هر ضمیری داشته باشی،

مُفرَد که باشی اسیری

او اسیر من

من اسیر تو

تو اسیر او...

نظرات ()

در عمق چشمهای تو قِل می خورد این شعر

 و چوبِ بیت های کسل می خورد این شعر

شرابِ بوسِ تو را واژه های من خوردند

مدام بر در و دیوار دل می خورد این شعر

نزدیک به دو ماه است مانده ام در عمق چشمهایت...

شعر چشمهایت را خودت بسرا!

نظرات ()

چین!

ارتفاع پستی است در نقشه جغرافیایِ لطیفِ دامنِ دختری ایلیاتی؛

پسرک چوپان، شعرهایش را می چیند

لای چین چین دامن دخترک...

نظرات ()

من، پیامبرِ چشمهای توأم

معراجِ من کوچه ایست که خانه ات آنجاست...

آهنگ معراج پیامبر را دانلود کنید

 پی نوشت:

آنجا که کلام از سخن باز می ماند، موسیقی آغاز می گردد (واگنر)

 معتقدم موسیقی شاخه ای از هوش سرشار بشریت است که توانسته به خوبی لایه های درونی ذهن انسان را شناسایی کرده و مطابق با آن آواها و نواهای مختلف را در کنار هم چیده و باعث تلاطم روح شود. بگذریم از برخی آهنگهای مبتذل و پیش پا افتاده ای که امروزه به نام موسیقی در جامعه جهانی رواج یافته که به هیچ عنوان نمیتوان آنرا جزئی از موسیقی به حساب آورد. موسیقی ایرانی از غنی ترین موسیقیهای جهانی و موسیقی خراسان از غنی ترین موسیقیهای ایرانی است. 

در موسیقی خراسانی، به جای دستگاههای مختلف (مثل شور، سه گاه، چهارگاه و...) مقامهای مختلف وجود دارد که هرمقام، متناسب با اوضاع و شرایط خاصی ساخته و پرداخته شده است.

از جمله معروفترین مقامهای موسیقی خراسانی میتوان به مقام "الله" اشاره کرد که در فیلم سینمایی "کولی" به این مقام پرداخته شده که دیدن آنرا برای علاقمندان به موسیقی مقامی خراسان توصیه می کنم.

مقام حاضر، با نام مقام "معراج" حالات روحانی و  عرفانی عارف را که بالاترین نوع آن معراج رسول الله می باشد را با سیمهای دوتار تبدیل به صوت می کند و به عمیق ترین لایه های درونی جان شنونده می فرستد.

نظرات ()

آهای خانمها! آقایان!

این وبلاگ شهید شد!

و دارد در عاشقانه های سرخ خودش غَلت می زند

سرخی لبهای دختری، سبزیِ این پسرک شاعر را به باد داد...

شهید شد وبلاگی که سارایش نیامد

شهید شد پیامبری که نیامد...

عکس از یکی از دوستان خوبم

به تماشا سوگند...

و به آغاز کلام...

اینجا، جنوب غربیِ دل من است... جایی که شمال شرقیِ دلم خیلی برایش تنگ می شود. پشت این نرده ها، تماشاگه من بود... من به این نرده ها تکیه می دادم و به آن خانه نگاه می کردم، ساعت ها ... گاهی شبها پشت این نرده ها دراز می کشیدم و با نگاه به آن خانه می خوابیدم و با صدای اذان صبح مؤذن بیدار می شدم. هنوز منظره ای تا این همه جاودانه و عاشقانه ندیده ام، سال ها ... زندگی می کنم با این نگاه، با آن چشم انداز، عمرها...

     اینجا چه هوای خوبی داشت

                  می شد برای سارا سرود

                        می شد برای سارا بود، با سارا بود...

                                                                 سارا بود...

السلام علی جنوب غربی 

السلام علی ابروانش!

السلام علی لبهایش...

پی نوشت:

حالم را نپرس که خوبِ خوبم!!! سپرده ام همه ی کوچه های شهرمان را بن بست کنند. گفته ام همه پرنده های شهرمان سکوت بخوانند. تا وقتی نباشی من خوبِ خوبم...

نظرات ()

عبور کن از من!

که خلوت ترین کوچه دوست داشتن توأم

خودمانیم! در این شهر هنوز خدایی هست

سارایی هست...

نظرات ()

تقدیم به چشمهایش:

آرزو میکنم بدانی چقدر دوستت دارم...

آرزو میکنم بدانم چقدر دوستم داری...

این روزها عجب آرزوهای دوست داشتنی­ای دارم!

پی نوشت:

دل واژه هایم  پوسید از تنهایی، بی وفا واژه ای بنویس تنها نباشند!

نظرات ()

پیامبری هستم با یک کعبه؛

با دخترکی که طواف میکند

و نمیداند که اینجا قلب یک پیامبر دفن است

زیر این پرده های سیاه

پیامبری پیامبریش را نذر چادر سفید دخترک می کند

.                                                                        .

.                                                                        .

...........................................................................

...........................................................................

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

.                                                                        .

تو غرق در گرداب طواف

ما غرق در دریای دوست داشتن...

پی نوشت:

اصلا عشق، گم شدن در همهمه­ی زمزمه­ی حاجیانی است که طواف میکنند

نظرات ()

آقایان! خانمها! ایمان بیاورید به چشم هایش...

من خاتم العُشاقم!

آخرین پیامبرِ دوست داشتنِ توأم

معجزه ام چشمهای توست

کمی برایم بخند

دینِ دوست داشتنت کامل می شود

وقتی که لبخند می زنی

پی نوشت:

هوای جنوب غربیِ دلم صافِ صاف است

با فرشته هایی که طواف می کنند دلم را...

نظرات ()

آدم؛

گاهی آنقدر دلش تنگ می شود

که حوا هم در آن جا نمی شود!

نگرانم که این روزها چقدر بزرگ شده ای در چشمم...!

پی نوشت:

بی خواننده ترین وبلاگِ توأم! پُست پُستِ دلم تقدیم تو باد...

با یکهزار و دویست و بیست و یک کامنت، تو بیا؛ همه اش مال تو...

نظرات ()